İnsan doğasının belki de en temel duygusu kaybettiklerinin önemini yaşarken fark edememesidir. Bu duygu toplumsal hayatta kendini kurumsal kimlikler olarak ortaya çıkartır. Bu gün ilçemizde var olduğu dönemlerde hiç kimsenin belki de o kadar önemsemediği önemsediyse bile siyasi hesaplarla onlar göndersin biz getiririz, anlayışı çerçevesinde kaybettiğimiz Halk Bankası ve askerlik şubeleridir. O dönemlerde Emin Adıgüzel’le birlikte siyasi otoriteyi bir araya getirerek gitmemesi noktasında neler yapılması gerektiğini tartışmış ve ilkinde başarılı olmuştuk. Daha sonra gelişen süreçte ise bir takım vurdum duymazlıklar ve insanımızın kendine has güven duygusu çerçevesinde ‘Halk Bankası gitmez, Askerlik Şubesi kalkmaz’ düşüncesi karşısında maalesef bu gün siyasi otoritenin egemenliğine ve gücüne terk ettiğimiz bu iki önemli kuruluşumuz elimizden uçup gitmiştir!!! Bunlar geri getirilebilir mi? Evet! Getirilebilir....Bunların getirilmesi siyasi otoritenin ve ilçemizdeki siyasi yapılanmanın gücü ile doğru orantılıdır.

Fakat, bu gün gittiği zaman geri gelmesi mümkün olmayan siyasi yapılanmanın ötesinde kanunlarla ve yasalarla etrafı örülmüş sivil toplum kuruluşumuz da elimizden uçup gitmek üzeredir. Bu sivil toplum kuruluşunun önemini maalesef ilçemizdeki esnafımızla paylaşılmamış, yetki ve sorumluluklarını esnafa hatırlatan, onun derdi ile dertleşen, paylaşan bir yapılanma olmadığı için bu önemli kuruluşun önemi ve varlığı hissedilmemiştir. Günümüzde sivilleşmenin, demokrasinin ve çok sesliliğin en önemli ayağı sivil toplum kuruluşlarıdır. AB sürecinde bu daha da öne çıkmakta tüm destekler nerede ise sivil toplum kuruluşları üzerinden sağlanmaktadır.. Bu kuruluşun adı; ticari kuruluş olarak öne çıkan Esnaf Kefalet Kredi Kooperatifinin gölgesinde kalan nerede ise bir resmi kurum statüsündeki Esnaf ve Sanatkarlar Odasıdır.

Bunları bugün neden yazıyorum. Geri gelmesi bir daha mümkün olmayacak olan ve vicdani sorumluluğu yüksek olan bu memlekette esnaflık yapan biri olarak başımı yastığa koyduğumda rahat bir uyku uyumak ve esnafımızı uyarmanın mutluluğu içerisinde, yazılı bir evrak üzerinde tarihe not düşmek için yazıyorum...

Öncelikle yasalarla bir oda nasıl kurulur?

2005 yılında çıkan 07.06.2005 tarihinde kabul edilen 5362 sayılı yasanın ‘Odaların Kuruluşu’nu düzenleyen 4. Maddesi..

MADDE 4.-Odalar, oda kurulmak istenen yerde çalışmakta olan sanat, hizmet ve meslek sahipleri ile esnaftan en az beşyüz(500)kişinin isteği ve Bakanlık izni ile kurulur. Oda ünvanın da esnaf, sanatkar veya esnaf ve sanatkar ibaresi yer alır.

Demektedir.

Yine aynı kanunun ‘ODALARIN FESİH, TASFİYE VE İPTAL’ini düzenleyen 15.Maddesinin c) fıkrasında;

MADDE 15.-......................

c)Konfederasyonca tespit edilen yıllık zorunlu giderleri karşılayacak miktarda gelir sağlayamadığının birlik tarafından tespit edilmesi üzerine yapılacak yazılı uyarıya rağmen odanın mali durumunun bir yıl içinde iyileştirilememesi

Tasfiye edilme yani kapatılma gerekçesidir.

İlçemizde bugün Durağan esnaf ve sanatkarlar Odası tam bir kumpasın içerisinde yalnızlaştırılmakta, üye sayısı sanki bilinçli olarak düşürülmektedir. Yine aynı kanunun ‘ODALARA KAYIDI’ düzenleyen 6.Maddesinde;

MADDE 6.-Esnaf ve Sanatkarların sicile kayıtları yapılmadıkça, hiç bir şekilde odaya kaydı yapılamaz. Sicile kayıt olan esnaf ve sanatkarlara ait bilgiler sicil tarafından; elektronik ortamda, işyerlerinin bulunduğu yerdeki, iş yerleri seyyar olanların ikametgahlarının bulunduğu yerdeki meslek ve sanatları ile ilgili ihtisas(meslek dalı) odasına; meslek ve sanatları ile ilgili ihtisas odası bulunmayanların bilgileri ise karma odaya kayıt için gönderilir. İlgili oda yönetim kurulu, bu kişilerle ilgili üyelik kararlarını ilk toplantısında alır.

Demektedir. İlçemizde bir ihtisas yani belirli bir meslek grubuna ait oda bulunmaması sebebi ile odamız karma oda olarak faaliyetini yürütmektedir. Ve yasa gereği bize yönlendirilmesi ve bize kayıt olması gereken Şoförlerimizi bizzat kendimiz silmiş, yenilerini de Boyabat’a yönlendirilmesine ses çıkarmamışız. İlçemiz maliyesine kayıtlı, Durağan’da ikamet eden ve ilçemiz sınırları içerisinde mesleklerini sürdüren 134 şoför Boyabat Şoförler Cemiyetine kayıtları yapılmış ilçemizde esnafın temsilcisi konumunda bulunan odamız yönetimi giden ve üyelikleri silinen bu esnafımızın neden Boyabat’a gönderildiğini sorgulamamıştır. Amaç Durağan Esnaf ve Sanatkarlar Odasının gelirinin düşürülmesi, giderini karşılayamaz hale geldikten sonra da bir daha açılmamak üzere kapatılması ya da odamızın yularının sürekli birilerinin elinde kalmasını sağlamaktır.

Bugün ilçemiz odasının gelirleri giderlerini karşılayamaz hale gelmiştir. 311 üyesi bulunan ve bunun 265’i faal olan üye sayımızla Yirmidokuzbini(29.000)Tl.yi aşan borcu ile borç batağında ve alacak olarak görünen yaklaşık 30 milyarlık miktarın ne kadarının alınabilir olduğu da şüphelidir. Oy kullanabilen 265 esnaf olduğu düşünüldüğünde oy kullanamayan, maliyeden kaydını sildiren 46 esnafımızın bu alacak miktarında ne kadar miktarla yer almaktadır. Çünkü, bunların alacak sayılması mümkün değildir. Kağıt üzerinde alacak olarak görünse de alınabilmesi zordur. Yine diğer bir hususta şirket ortağı olan birçok ismin 265 kişinin içerisinde yer almasıdır. Yine yaklaşık 10 kişilik yönetim kurulu üyelerinin de alınan karar ile aidat ödemedikleri düşünüldüğünde aidat üye sayısı daha da aşağılara inmekte bu da odanın gelirlerinin giderlerini karşılayamaz hale geldiğini göstermektedir.

Velhasıl şimdi gelinen noktada Durağan esnafı olarak bir araya gelmeli, kaybettiklerini kazanmalı, odanın aktif hale getirilerek 134 şoförün yasadan kaynaklanan hakları ile birlikte Durağan Esnaf ve Sanatkarlar Odasına geri kazandırılmalı, ekonomik tablosu düzeltilmelidir. Bu esnafın zor kararıdır!!!! Kapanmadan, gidene tüh demeden, var olanı yaşatmak için mücadele edin ve odanıza sahip çıkın, buna da duyarsız kalmayın!!!.... Ya da kapanırsa bahtımıza, yaşarsa şansımıza...

Saygılarımla....



Mustafa EKER